Ted Luns: Hogeshool Rotterdam- SELVA- Vida Sin Fronteras

Verslag werkbezoek Quito Ecuador Zondag 10 april – zaterdag 16 april 2011

Zondag 10 april.

Na een lange reis van 26 uur eindelijk om 08.15 aangekomen in Quito, Ecuador. We werden opgevangen door Laurens de Groot en Pieter Brouwer die ons naar het hotel brachten. Het hotel was geboekt via de Nederlandse Ambassade bij name van Marco Vernooij (medewerker economie, politiek en mensenrechten). Na inschrijving hebben we nog wat zitten bijkomen van de reis en zijn daarna gaan slapen en niet nadat we een afspraak gemaakt hadden met Laurens en Pieter om ons om 15.00 op te halen voor een eerste ontmoeting met Mariana Almeida bij haar op kantoor. De eerste ontmoeting was zeer hartelijk en de eerste oriënterende gesprekken werden gevoerd met betrekking tot het programma van de week. Het bleek dat er gezien de korte tijd het e.e.a. omgezet en efficiënter invult moest worden. Met betrekking tot de stageplaatsen werden ook meteen een aantal principe afspraken gemaakt. Zoals de huisvesting en eventueel transport naar de verschillende locaties. Om een zo goed mogelijke indruk van de werkzaamheden van Selva te krijgen werd afgesproken naar het regenwoud te gaan. Daar later meer over. Na een uitgebreide kennismaking zijn we gaan eten en hebben het niet al te laat gemaakt, Marrigje en ik waren echt helemaal kapot en zijn vroeg gaan slapen omdat we de volgende dag in de ochtend de eerste besprekingen hadden En Marrigje begon met haar gesprekken met de verschillende betrokken personen om een indruk te krijgen van de mogelijkheden voor Selva.

Maandag 11 april.

In de ochtend hebben we uitgebreid gesproken over de verschillende opties van stages voor de vijf studenten. Per student hebben we besproken welke stage ze zouden gaan doorlopen en wat de bedoelingen en verwachtingen er zullen. Deze zijn geformuleerd in de stage opdrachten. Aangezien Pieter Brouwer de begeleider wordt van de twee studenten die bij Selva zelf gaan stage lopen (deels in het regenwoud) was dit eigenlijk snel geregeld. Een derde student die bij Selva gaat stage lopen komt onder de leiding van Mariana Almeida te werken op een volledig andere afdeling. Zij gaat zich, samen met haar, bezig houden met het opzetten van een happening/beurs/fair om de waterambulance bekendheid te bezorgen onder het lokale bedrijfsleven. Hierbij zal de samenwerking met het grote ziekenhuis in Quito een essentiële rol spelen. Marrigje is begonnen te onderzoeken hoe Selva werkt. Ik heb contact gehad met de Ambassade om de afspraak die ik met ze had op dinsdag 10.00 a.m. te verzetten naar vrijdag 13.00. Dit omdat we maandag middag vertrokken naar het regenwoud en omdat de ambassadeur te kennen had gegeven bij dit gesprek aanwezig te willen zijn en hij alleen op vrijdag kon. Begin van de middag zijn we met een lokale vliegtuig mij. naar het binnenland gevlogen (een vlucht van ongeveer 40 min.)

Het hoogteverschil was Quito 2660 mtr. en op bestemming zeeniveau maar dan wel aan de andere kant van de Andes. De temperatuur was onmiddellijk aanzienlijk hoger met een hoge vochtigheidsgraad. Het plaatsje El Coca aan de Napo rivier. Daarvandaan zijn we met een auto, een oude Toyota 4×4, na vier uur rijden door de bush eindelijk op het buitenkamp van Selva aangekomen. Hier is bij de bouw veel gebruik gemaakt van de lokale producten zoals riet en baboo.

Dat ligt op een stuk eigen grond aan de rivier, die we eerst met een pond moesten oversteken en bestaat uit een aantal cottages in lokale stijl waar het zeer goed vertoeven is. Je moet er wel rekening mee houden dat het er veel en erg hard regent dus voldoende kleding meenemen. Door de hoge vochtigheidsgraag wordt alles klam en vochtig. Zorg voor goede schoenen en dekkende kleding. Het is de bedoeling dat men in de nabij toekomst de uitrusting van het kamp aanzienlijk gaat verbeteren zodat cursussen/minor verzorgd kunnen gaan worden. Zie het voorstel van Marrigje. De huisvesting bestaat uit kleine cottages voor twee personen elk. Men kan 15 tot 20 mensen huisvesten en er zijn permanent drie personen op het kamp. Men voorziet in water en elektriciteit d.m.v. een eigen aggregaat. Na aankomst hebben we de verschillende programma onderdelen voor de komende dagen besproken en zijn na het eten vroeg naar bed gegaan.

Dinsdag 12 april.

Na een nacht vol vreemde geluiden, oerwoud geluiden zijn toch anders dan die van de stad, hebben we heerlijk ontbeten met vers fruit uit de tuin. Daarna zijn we met een lange smalle kano met buitenboord motor de bush ingegaan om de dichtstbijzijnde stam te bezoeken. Na een tocht van ruim twee uur aangekomen bij het kamp van de groep werden we ontvangen door de Shaman, het hoofd en de medicijnman van de groep. Het ontvangst was erg vriendelijk mede door het goede werk van Selva dat ervoor zorgt dat hun leefomstandigheden verbeterd zijn en nog worden.
De twee studenten die daar een deel van hun stage gaan lopen zullen daar zeker ook mee te maken gaan krijgen. Voordat we de bush ingingen werden we eerst beschilderd door de Shaman om de geesten veilig te stemmen. Vervolgens zijn de we een ocht van zeker twee uur gaan maken naar de heilig boom van de groep. Deze boom is zeker 150 meter hoog en 5 tot 600 jaar oud. Zeer imponerend. We werden ook gevolgd door een aantal kinderen uit de groep die als een stel vlinders om ons heen dartelden. Wij zwaar transpirerend en met laarzen aan. Maar die kinderen schenen nergens last van te hebben en liepen gewoon op blote voeten door de bush. Bij de boom hebben we een aantal foto’s gemaakt. Op de terugweg werden we geconfronteerd met de problemen waar deze mensen mee te maken krijgen namelijk illegale mijnbouw dat de economische en ecologische omstandigheden volledig vernietigen wanneer niet stevig wordt ingegrepen. Selva is daar hard mee bezig. Terug op het kamp moesten we toch wel even wat rust nemen maar rond 17.00 waren we weer allemaal present en hebben tijdens het eten en een aantal uren daarna besproken welke mogelijkheden er voor Selva zijn om goede hulp te bieden aan de lokale bevolking in de ruimste zin van het wordt en wat wij als hogeschool daarin kunnen bijdragen. Hierbij moeten we denken aan de invulling van stages, het verzorgen van summer courses en minor onderdelen. Daarnaast zou het mogelijk kunnen zijn dit te doen in combinatie met andere universiteiten. Ik heb afgesproken dat later contact met Pieter Bouwer wordt opgenomen om de contacten te leggen. Dit is inmiddels gedaan dus wanneer de Hogeschool wil samenwerken meet universiteiten dan zal Pieter ons introduceren. Tegen 10.00 p.m. zijn we gaan slapen ook omdat de volgende dagen zeer zwaar zouden worden.

Woensdag 13 april.

Na het ontbijt zijn we met de auto na een tocht van ongeveer twee uur aangekomen bij een kleine rivier die een onderdeel is van het begin van de amazone rivier de rio Napo. Daar werden we opgewacht door de van de regionale groep. Het blijkt dat al de groepen zo’n veertig met per groep ongeveer tien leden dus ongeveer vierhonderd stamleden verspreid zijn over een gebied van zo’n 150.000 hectaren, vroeger, zo’n veertig jaar geleden was dat nog 6.000.000 hectaren. Je ziet dan ook goed dat deze mensen niet meer leven als nomaden maar zich meer vestigen op een plaats. Deze is de hoofdman van allen en vertegenwoordigd alle groepen naar de overheid. We hebben uitgebreid met hem gesproken via Pieter en Mariana en ik kan niet anders zeggen dat het een zeer bedachtzame en slimme nam is met ongelofelijk veel kennis en ervaring in zich verenigd van het veleden en heden. Het was zeer indrukwekkend om te ervaren. Met hem zijn we woensdag na een tocht van zeker vier uur in een kano in een lodge midden in het regenwoud aangekomen. De tocht op zich was een belevenis hij vertelde van alles en liet ons ook veel zaken zien en vertelde veel over de dieren en planten. Aangekomen op de lodge hebben we na de lunch weer uitgebreid gesproken over de mogelijkheden van samenwerking en hoe daar invulling aan gegeven kan worden door de hogeschool. In de namiddag zijn we op zoek gegaan naar de pink dolfin en hebben het geluk gehad een paar te zien echter alleen op afstand en alleen de rugvin. Gedurende de nacht hebben we voor het eerste kunnen ervaren hoe hard en lang het kan regenen. Op een aantal van de kamers begon het dak te lekken maar dat kon de pret niet drukken. We waren vroeg naar bed gegaan omdat we de volgende ochtend om vijf uur voor zonsopgang vertrokken voor een tocht naar een gebied waar zelfs toeristen niet mogen komen. Alleen omdat we met de waren kregen we toestemming daar heen te gaan.

Donderdag 14 april.

Terwijl het nog donker was stapten we in de kano en ging het vol gas over het meer naar een behoorlijk ondoordringbaar gebied. Het was verbazingwekkend hoe de daar zijn weg vond. Wij zagen absoluut geen doorgangen maar hij stuurde de kano met zekerheid en precisie door de bush. Soms moest er met een groot hakmes een opening gemaakt worden of moesten we de kano onder de overhangende takken heen trekken. Op zo een moment werd ik gestoken door een spin wat behoorlijk pijn deed. De zag dat en kwam meteen in actie pakt bladeren van een boom maakte daar een papje van door er op te kauwen en smeerde dat op de bewuste plek, niet erg smakelijk maar zeer effectief, de pijn was meteen weg en ik heb er geen last meer van gehad. Uiteindelijk kwamen we bij zonsopgang op een meer wat er ongelofelijk uitzag met dat oerwoud er rondom. We zijn daar ook op zoek geweest naar de pink dolfin maar hadden geen succes wat wel lukte was het vangen van een aantal piranja’s.
De natuur was zo indrukwekkend dat iedereen er stil van werd en begon te fluisteren. Brulapen op de achtergrond en een indrukwekkende natuur onvergetelijk en het zou rampzalig zijn wanneer die vernietigd zou worden en dat is nu net het werkveld van Selva om te helpen dit te voorkomen. Uiteindelijk zijn we tegen het middaguur teruggekomen op de lodge en hebben na de lunch wat gerust en hebben vervolgens weer gesproken over de verschillende mogelijkheden. Steeds duidelijker werden de ideeën en concreter de plannen. Marrigje heeft naar aanleiding van de gesprekken een goed beeld gekregen van de mogelijkheden en heeft daarvoor een voorstel gemaakt dat later is besproken en waar men zeer veel waardering voor heeft. (zie minor voorstel Marrigje) Nu de Hogeschool nog. In de namiddag zijn we vertrokken voor een boottocht terug naar de bewoonde wereld en we kwamen uiteindelijk ’s avonds rond 22.00 aan op het kamp van Selva. Iedereen was erg moe van de lange reis en de vele indrukken dus zijn we vrij snel daarna naar bed gegaan.

Vrijdag 15 april.

Deze morgen zijn we vroeg van het kamp vertrokken om per vliegtuig naar Quito terug te gaan. In Quito had ik om 13.00 een afspraak zoals afgesproken met de ambassadeur en een van de medewerkers. Dit onderhoud was zeer plezierig. Er zijn een aantal concrete afspraken gemaakt.
• De studenten worden na aankomst door de ambassadeur op zijn residentie ontvangen. Ze krijgen dan de gelegenheid verschillende mensen te leren kennen en kunnen dan vragen stellen. Daarnaast zal de ambassade uitleggen hoe te werk te gaan bij verschillende zaken zoals ziekte, ongevallen, transport, informatie vertrekking enz.
• Het plusprogramma voor de studenten wordt in nauwe samenwerking met Selva opgesteld en behelst onder meer het meewerken met de indianen in hun kamp, het helpen van de docent op een school in een kamp, een werkbezoek in een armenwijk, het bezoek aan de Galapagos eilanden, een bezoek aan het regenwoud, voorlichting over hoe de overheid omgaat met de leefomstandigheden van de indianen en wat de consequenties van de oliewinning en illegale mijnbouw zijn voor het ecosysteem. Dit moet nog wel goed worden afgestemd.
• Er zal een voorstel worden gemaakt door de heer Vernooij van de ambassade voor een afstudeer project voor twee studenten m.b.t. waterbeheer en de financiële consequenties daarvan. Dit voorstel moet nog binnenkomen. Ik heb hem gevraagd dit te sturen aan Ria.
• Aan het einde van de stage periode zullen de studenten weer ontvangen worden op de residentie en dan is de ambassadeur zeer benieuwd over hun bevindingen. Afgesproken is dat dit gedaan wordt middels een presentatie van de studenten.
Vervolgens heb ik een gesprek gehad met de General Manager van het hotel waar de vierde student stage gaat lopen. Zie de stageopdracht formulier voor verdere informatie. Tenslotte heb ik nog gesproken met de dame van de kwekerij voor de vijfde student. Ook hiervoor de nadere informatie op het stage opdracht formulier.

De studenten gaan samen in een huis wonen dat op het terrein van Pieter Brouwer staat dus betere controle is niet mogelijk. Het terrein staat in een rustige en goede buurt en is geheel ommuurd. Transport wordt voor zover nodig geregeld alleen wanneer er vrij tijd is waarin gestapt gaat worden of iets dergelijks wordt geadviseerd gebruik te maken van legale taxi’s.
Vrijdagavond zijn we na een lange dag/ week uit eten gegaan om onze afspraken af te ronden in een aangename omgeving. We hebben het niet al te laat gemaakt omdat Marrigje en ik de volgende dag al om 07.20 op het vliegveld moesten zijn. Na een tocht van 06.00 opstaan op zaterdag was ik op zondagavond 21.00 pas thuis, volledig gebroken maar wel voldaan.

Advertisements

~ by FSVSF Admin on 16 May, 2011.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: